Célestin Freinet

Céléstin Freinet werd als leraar lager onderwijs omstreeks 1920 geconfronteerd met overvolle klassen en leerlingen die nauwelijks gemotiveerd waren. Hij nam de kinderen mee om tijdens verschillende wandelingen zelf ervaringen op te doen.
Deze ervaringen groeiden uit tot teksten, onderzoeken en verslagen.
De kinderen namen meer en meer zelf de verantwoordelijkheid op over hun eigen leerproces. Via deze ervaringen ontstonden de uitgangspunten van het freinetonderwijs. Het creëren van de verschillende freinettechnieken maakte dat deze uitgangspunten in de praktijk gerealiseerd konden worden.

Zijn leven, zijn liefde voor de natuur en een sterk sociaal engagement waren de voedingsbodem voor zijn pedagogisch denken. De freinetprincipes en technieken zijn vanuit die praktijk gegroeid, op het ritme van het leven zelf. Precies daar ligt de kracht van de freinetmethode. Daarom ook is deze aanpak nog steeds fris en brandend actueel.

De voornaamste uitgangspunten van het freinetonderwijs zijn:

  • de ervaringen en de belevingen van de kinderen vormen een vertrekpunt van het onderwijs

  • leren is het al handelend experimenteel zoeken

  • het werk van de kinderen moet plaatsvinden in een zinvolle context

  • de opvoeding op school staat niet los van de maatschappij


“Leg het mij uit en ik vergeet het. Laat het me zien en ik onthoud het misschien. Betrek me erbij en ik begrijp het.”

Célestin Freinet (°Gars, oktober 1896 - + Vence, oktober 1966)

 

 

Ga verder naar pedagogische visie